De auto na 1945: Het functionele avontuur - Bewerkingsoverzicht

NCAD op 7 mei 2008 09:03

2008-05-07T09:03:49Z

NCAD op 7 mei 2008 09:02

2008-05-07T09:02:49Z

NCAD op 11 apr 2008 13:26

2008-04-11T13:26:26Z

NCAD op 12 mrt 2008 12:08

2008-03-12T12:08:42Z

NCAD op 12 mrt 2008 12:08

2008-03-12T12:08:16Z

NCAD op 12 mrt 2008 10:48

2008-03-12T10:48:23Z

NCAD op 23 jul 2007 13:34

2007-07-23T13:34:26Z

127.0.0.1 op 6 dec 2006 10:31

2006-12-06T10:31:22Z

DvandenBrink op 19 jul 2006 15:00

2006-07-19T15:00:42Z

DvandenBrink op 19 jul 2006 14:58

2006-07-19T14:58:35Z

←Oudere versie		Versie op 7 mei 2008 09:03
Regel 4:		Regel 4:
	In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de "zelfbediening". Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende\|belendende]] "shop" accessoires en Esso-olie konden aanschaffen.		In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de "zelfbediening". Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende\|belendende]] "shop" accessoires en Esso-olie konden aanschaffen.

−	"Op vrije zaterdagen," citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokkelijke aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis\|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren\|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen " zo van kantoorkruk of computer " ontpoppen zich als handige sleutelaars."[[Noten Made in Holland#mih12-13\|<sup>[13]</sup>]]	+	"Op vrije zaterdagen," citeerde [[Geschiedenis van de autotechniek\|'''Auto en Motortechniek''']] het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokkelijke aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis\|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren\|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen " zo van kantoorkruk of computer " ontpoppen zich als handige sleutelaars."[[Noten Made in Holland#mih12-13\|<sup>[13]</sup>]]

@@ Regel 11: / Regel 11: @@
 [[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg|left|200px|thumb|Motorfiets van de Wegenwacht]]
-De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het  doe-het-zelven.
+De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van [[De auto in het interbellum (1918-1940): Garages en Bovag|'''BOVAG''']] en [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|'''ANWB''']] en de opbloei van het  doe-het-zelven.
 Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.

←Oudere versie		Versie op 11 apr 2008 13:26
Regel 1:		Regel 1:
	De [[De auto na 1945: Mobiliteitsexplosie\|'''massamotorisering''']] leidde in de jaren zestig en zeventig ook tot een [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De auto als avonturenmachine\|'''herleving van het "functionele avontuur"''']], dat wil zeggen van het sleutelen aan de auto. De omvang van deze 'doe-het-zelf-beweging valt moeilijk te meten, maar er zijn wel indirecte aanwijzingen dat het beslist niet verwaarloosbaar was. In 1975 werd een tiende van de ongeveer 450 miljoen euro die dat jaar aan materiaal en onderdelen werd uitgegeven, aan een "kennis/vriend" betaald.		De [[De auto na 1945: Mobiliteitsexplosie\|'''massamotorisering''']] leidde in de jaren zestig en zeventig ook tot een [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De auto als avonturenmachine\|'''herleving van het "functionele avontuur"''']], dat wil zeggen van het sleutelen aan de auto. De omvang van deze 'doe-het-zelf-beweging valt moeilijk te meten, maar er zijn wel indirecte aanwijzingen dat het beslist niet verwaarloosbaar was. In 1975 werd een tiende van de ongeveer 450 miljoen euro die dat jaar aan materiaal en onderdelen werd uitgegeven, aan een "kennis/vriend" betaald.
−	In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de "zelfbediening". Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende\|belendende]] "shop" accessoires en Esso-olie konden aanschaffen. "Op vrije zaterdagen," citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokkelijke aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis\|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren\|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen " zo van kantoorkruk of computer " ontpoppen zich als handige sleutelaars."[[Noten Made in Holland#mih12-13\|<sup>[13]</sup>]]	+
		+
		+	In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de "zelfbediening". Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende\|belendende]] "shop" accessoires en Esso-olie konden aanschaffen.
		+
		+	"Op vrije zaterdagen," citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokkelijke aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis\|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren\|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen " zo van kantoorkruk of computer " ontpoppen zich als handige sleutelaars."[[Noten Made in Holland#mih12-13\|<sup>[13]</sup>]]

←Oudere versie		Versie op 12 mrt 2008 12:08
Regel 6:		Regel 6:


−	[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg\|left\|200px\|thumb\|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het doe-het-zelven.	+	[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg\|left\|200px\|thumb\|Motorfiets van de Wegenwacht]]
		+	De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het doe-het-zelven.
	Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu\|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.		Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu\|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.

←Oudere versie		Versie op 12 mrt 2008 12:08
Regel 3:		Regel 3:


−	Dat het doe-het-zelven niet tot de [[Begrippenlijst#Volkswijken\|volkswijken]] beperkt bleef, bewijst de praktijkcursus ?Pech Onderweg? die de [[De auto na 1945: De rol van RAI, KNAC en ANWB tijdens de mobiliteitsexplosie\|'''ANWB''']] in 1961 voor leden en niet-leden ontwikkelde. Na acht jaar hadden meer dan 60.000 Nederlanders de cursus gevolgd. Op het hoogtepunt ervan, kort voordat in 1966 een dertiendelige Teleac-versie op televisie verscheen, gaven 85 "instructeurs" (gerecruteerd uit de [[De auto na 1945: Wederopbouw van het autoverkeer\|'''Wegenwacht''']]) les in meer dan 50 steden aan bijna 12.000 cursisten. In 1980, toen de 150.000ste cursist werd ingeschreven, bestond de helft uit vrouwen die het onderricht in het klein onderhoud en het verhelpen van kleine storingen verkozen boven de eveneens door de ANWB aangeboden skicursus.	+	Dat het doe-het-zelven niet tot de [[Begrippenlijst#Volkswijken\|volkswijken]] beperkt bleef, bewijst de praktijkcursus 'Pech Onderweg' die de [[De auto na 1945: De rol van RAI, KNAC en ANWB tijdens de mobiliteitsexplosie\|'''ANWB''']] in 1961 voor leden en niet-leden ontwikkelde. Na acht jaar hadden meer dan 60.000 Nederlanders de cursus gevolgd. Op het hoogtepunt ervan, kort voordat in 1966 een dertiendelige Teleac-versie op televisie verscheen, gaven 85 "instructeurs" (gerecruteerd uit de [[De auto na 1945: Wederopbouw van het autoverkeer\|'''Wegenwacht''']]) les in meer dan 50 steden aan bijna 12.000 cursisten. In 1980, toen de 150.000ste cursist werd ingeschreven, bestond de helft uit vrouwen die het onderricht in het klein onderhoud en het verhelpen van kleine storingen verkozen boven de eveneens door de ANWB aangeboden skicursus.


−	[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg\|left\|200px\|thumb\|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het doe-het-zelven. Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu\|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.	+	[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg\|left\|200px\|thumb\|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het doe-het-zelven.
		+	Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu\|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.

←Oudere versie		Versie op 12 mrt 2008 10:48
Regel 1:		Regel 1:
−	De [[De auto na 1945: Mobiliteitsexplosie\|'''massamotorisering''']] leidde in de jaren zestig en zeventig ook tot een [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De auto als avonturenmachine\|'''herleving van het "functionele avontuur"''']], dat wil zeggen van het sleutelen aan de auto. De omvang van deze ?doe-het-zelf-beweging? valt moeilijk te meten, maar er zijn wel indirecte aanwijzingen dat het beslist niet verwaarloosbaar was. In 1975 werd een tiende van de ongeveer 450 miljoen euro die dat jaar aan materiaal en onderdelen werd uitgegeven, aan een "kennis/vriend" betaald.	+	De [[De auto na 1945: Mobiliteitsexplosie\|'''massamotorisering''']] leidde in de jaren zestig en zeventig ook tot een [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De auto als avonturenmachine\|'''herleving van het "functionele avontuur"''']], dat wil zeggen van het sleutelen aan de auto. De omvang van deze 'doe-het-zelf-beweging valt moeilijk te meten, maar er zijn wel indirecte aanwijzingen dat het beslist niet verwaarloosbaar was. In 1975 werd een tiende van de ongeveer 450 miljoen euro die dat jaar aan materiaal en onderdelen werd uitgegeven, aan een "kennis/vriend" betaald.
−	In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de "zelfbediening". Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende\|belendende]] "shop" accessoires en Esso-olie konden aanschaffen. "Op vrije zaterdagen," citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, ?hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een ~~aanlokelijke [sic]~~ aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis\|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren\|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen " zo van kantoorkruk of computer " ontpoppen zich als handige sleutelaars."[[Noten Made in Holland#mih12-13\|<sup>[13]</sup>]]	+	In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de "zelfbediening". Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende\|belendende]] "shop" accessoires en Esso-olie konden aanschaffen. "Op vrije zaterdagen," citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokkelijke aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis\|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren\|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen " zo van kantoorkruk of computer " ontpoppen zich als handige sleutelaars."[[Noten Made in Holland#mih12-13\|<sup>[13]</sup>]]

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-De [[De auto na 1945: Mobiliteitsexplosie|'''massamotorisering''']] leidde in de jaren zestig en zeventig ook tot een [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De auto als avonturenmachine|'''herleving van het ?functionele avontuur?''']], dat wil zeggen van het sleutelen aan de auto.  De omvang van deze ?doe-het-zelf-beweging? valt moeilijk te meten, maar er zijn wel indirecte aanwijzingen dat het beslist niet verwaarloosbaar was. In 1975 werd een tiende van de ongeveer 450 miljoen euro die dat jaar aan materiaal en onderdelen werd uitgegeven, aan een ?kennis/vriend? betaald.
+De [[De auto na 1945: Mobiliteitsexplosie|'''massamotorisering''']] leidde in de jaren zestig en zeventig ook tot een [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De auto als avonturenmachine|'''herleving van het "functionele avontuur"''']], dat wil zeggen van het sleutelen aan de auto.  De omvang van deze ?doe-het-zelf-beweging? valt moeilijk te meten, maar er zijn wel indirecte aanwijzingen dat het beslist niet verwaarloosbaar was. In 1975 werd een tiende van de ongeveer 450 miljoen euro die dat jaar aan materiaal en onderdelen werd uitgegeven, aan een "kennis/vriend" betaald.
-In zekere zin had de officië¬¥ garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de ?zelfbediening?. Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende|belendende]] ?shop? accessoires en Esso-olie konden aanschaffen. ?Op vrije zaterdagen,? citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, ?hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokelijke [sic] aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen ? zo van kantoorkruk of computer ? ontpoppen zich als handige sleutelaars.?[[Noten Made in Holland#mih12-13|<sup>[13]</sup>]]
+In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de "zelfbediening". Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende|belendende]] "shop" accessoires en Esso-olie konden aanschaffen. "Op vrije zaterdagen," citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, ?hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokelijke [sic] aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen " zo van kantoorkruk of computer " ontpoppen zich als handige sleutelaars."[[Noten Made in Holland#mih12-13|<sup>[13]</sup>]]
-Dat het doe-het-zelven niet tot de [[Begrippenlijst#Volkswijken|volkswijken]] beperkt bleef, bewijst de praktijkcursus ?Pech Onderweg? die de [[De auto na 1945: De rol van RAI, KNAC en ANWB tijdens de mobiliteitsexplosie|'''ANWB''']] in 1961 voor leden en niet-leden ontwikkelde. Na acht jaar hadden meer dan 60.000 Nederlanders de cursus gevolgd. Op het hoogtepunt ervan, kort voordat in 1966 een dertiendelige Teleac-versie op televisie verscheen, gaven 85 ?instructeurs? (gerecruteerd uit de [[De auto na 1945: Wederopbouw van het autoverkeer|'''Wegenwacht''']]) les in meer dan 50 steden aan bijna 12.000 cursisten. In 1980, toen de 150.000ste cursist werd ingeschreven, bestond de helft uit vrouwen die het onderricht in het klein onderhoud en het verhelpen van kleine storingen verkozen boven de eveneens door de ANWB aangeboden skicursus.
+Dat het doe-het-zelven niet tot de [[Begrippenlijst#Volkswijken|volkswijken]] beperkt bleef, bewijst de praktijkcursus ?Pech Onderweg? die de [[De auto na 1945: De rol van RAI, KNAC en ANWB tijdens de mobiliteitsexplosie|'''ANWB''']] in 1961 voor leden en niet-leden ontwikkelde. Na acht jaar hadden meer dan 60.000 Nederlanders de cursus gevolgd. Op het hoogtepunt ervan, kort voordat in 1966 een dertiendelige Teleac-versie op televisie verscheen, gaven 85 "instructeurs" (gerecruteerd uit de [[De auto na 1945: Wederopbouw van het autoverkeer|'''Wegenwacht''']]) les in meer dan 50 steden aan bijna 12.000 cursisten. In 1980, toen de 150.000ste cursist werd ingeschreven, bestond de helft uit vrouwen die het onderricht in het klein onderhoud en het verhelpen van kleine storingen verkozen boven de eveneens door de ANWB aangeboden skicursus.
-[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg|left|200px|thumb|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het  doe-het-zelven. Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, é©® jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de é©® miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.
+[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg|left|200px|thumb|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het  doe-het-zelven. Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.

←Oudere versie		Versie op 19 jul 2006 15:00
Regel 3:		Regel 3:


−	Dat het doe-het-zelven niet tot de [[Begrippenlijst#Volkswijken\|volkswijken]] beperkt bleef, bewijst de praktijkcursus ‘Pech Onderweg’ die de [[De auto na 1945: De rol van RAI, KNAC en ANWB tijdens de mobiliteitsexplosie\|'''ANWB''']] in 1961 voor leden en niet-leden ontwikkelde. Na acht jaar hadden meer dan 60.000 Nederlanders de cursus gevolgd. Op het hoogtepunt ervan, kort voordat in 1966 een dertiendelige Teleac-versie op televisie verscheen, gaven 85 ‘instructeurs’ (gerecruteerd uit de Wegenwacht) les in meer dan 50 steden aan bijna 12.000 cursisten. In 1980, toen de 150.000ste cursist werd ingeschreven, bestond de helft uit vrouwen die het onderricht in het klein onderhoud en het verhelpen van kleine storingen verkozen boven de eveneens door de ANWB aangeboden skicursus.	+	Dat het doe-het-zelven niet tot de [[Begrippenlijst#Volkswijken\|volkswijken]] beperkt bleef, bewijst de praktijkcursus ‘Pech Onderweg’ die de [[De auto na 1945: De rol van RAI, KNAC en ANWB tijdens de mobiliteitsexplosie\|'''ANWB''']] in 1961 voor leden en niet-leden ontwikkelde. Na acht jaar hadden meer dan 60.000 Nederlanders de cursus gevolgd. Op het hoogtepunt ervan, kort voordat in 1966 een dertiendelige Teleac-versie op televisie verscheen, gaven 85 ‘instructeurs’ (gerecruteerd uit de [[De auto na 1945: Wederopbouw van het autoverkeer\|'''Wegenwacht''']]) les in meer dan 50 steden aan bijna 12.000 cursisten. In 1980, toen de 150.000ste cursist werd ingeschreven, bestond de helft uit vrouwen die het onderricht in het klein onderhoud en het verhelpen van kleine storingen verkozen boven de eveneens door de ANWB aangeboden skicursus.


	[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg\|left\|200px\|thumb\|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het doe-het-zelven. Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu\|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.		[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg\|left\|200px\|thumb\|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het doe-het-zelven. Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu\|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 De [[De auto na 1945: Mobiliteitsexplosie|'''massamotorisering''']] leidde in de jaren zestig en zeventig ook tot een [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De auto als avonturenmachine|'''herleving van het ‘functionele avontuur’''']], dat wil zeggen van het sleutelen aan de auto.  De omvang van deze ‘doe-het-zelf-beweging’ valt moeilijk te meten, maar er zijn wel indirecte aanwijzingen dat het beslist niet verwaarloosbaar was. In 1975 werd een tiende van de ongeveer 450 miljoen euro die dat jaar aan materiaal en onderdelen werd uitgegeven, aan een ‘kennis/vriend’ betaald.
-In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de ‘zelfbediening’. Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de belendende ‘shop’ accessoires en Esso-olie konden aanschaffen. ‘Op vrije zaterdagen,’ citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, ‘hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokelijke [sic] aanbieding van een verzendhuis in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, politoeren gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen – zo van kantoorkruk of computer – ontpoppen zich als handige sleutelaars.’[[Noten Made in Holland#mih12-13|<sup>[13]</sup>]]
+In zekere zin had de officiële garagebranche dit verschijnsel zelf over zich afgeroepen door in de jaren zestig het autowassen te automatiseren en mee te gaan in de maatschappelijke trend van de ‘zelfbediening’. Esso introduceerde in 1963 in een nieuwe woonwijk in Amsterdam het eerste zelfsbedieningsbenzinestation, waar doe-het-zelvers in een aparte ruimte zelf hun oliepeil controleerden, bandenspanning maten, koelwater bijvulden, ruiten schoonmaakten en hun auto wasten, waarbij zij in de [[Begrippenlijst#Belendende|belendende]] ‘shop’ accessoires en Esso-olie konden aanschaffen. ‘Op vrije zaterdagen,’ citeerde Auto en Motortechniek het hoofd van het Amsterdamse Bureau Pers en Propaganda P.J. Mijksenaar, ‘hangen uit de ramen van de woonetages fel gekleurde plastic slangen omlaag, hanteren vrouwen in lange broeken met waterlaarsjes de wonderborstel, die verkregen werd door een aanlokelijke [sic] aanbieding van een [[Begrippenlijst#Verzendhuis|verzendhuis]] in haar radio- en televisieblad. Met een ijver, die niet onderdoet voor die waarmede haar moeders de mahoniehouten meubels poetsten, [[Begrippenlijst#Politoeren|politoeren]] gehandschoende vrouwen de 'bodies' van hun wagen. Mannen – zo van kantoorkruk of computer – ontpoppen zich als handige sleutelaars.’[[Noten Made in Holland#mih12-13|<sup>[13]</sup>]]
-Dat het doe-het-zelven niet tot de volkswijken beperkt bleef, bewijst de praktijkcursus ‘Pech Onderweg’ die de [[De auto na 1945: De rol van RAI, KNAC en ANWB tijdens de mobiliteitsexplosie|'''ANWB''']] in 1961 voor leden en niet-leden ontwikkelde. Na acht jaar hadden meer dan 60.000 Nederlanders de cursus gevolgd. Op het hoogtepunt ervan, kort voordat in 1966 een dertiendelige Teleac-versie op televisie verscheen, gaven 85 ‘instructeurs’ (gerecruteerd uit de Wegenwacht) les in meer dan 50 steden aan bijna 12.000 cursisten. In 1980, toen de 150.000ste cursist werd ingeschreven, bestond de helft uit vrouwen die het onderricht in het klein onderhoud en het verhelpen van kleine storingen verkozen boven de eveneens door de ANWB aangeboden skicursus.
+Dat het doe-het-zelven niet tot de [[Begrippenlijst#Volkswijken|volkswijken]] beperkt bleef, bewijst de praktijkcursus ‘Pech Onderweg’ die de [[De auto na 1945: De rol van RAI, KNAC en ANWB tijdens de mobiliteitsexplosie|'''ANWB''']] in 1961 voor leden en niet-leden ontwikkelde. Na acht jaar hadden meer dan 60.000 Nederlanders de cursus gevolgd. Op het hoogtepunt ervan, kort voordat in 1966 een dertiendelige Teleac-versie op televisie verscheen, gaven 85 ‘instructeurs’ (gerecruteerd uit de Wegenwacht) les in meer dan 50 steden aan bijna 12.000 cursisten. In 1980, toen de 150.000ste cursist werd ingeschreven, bestond de helft uit vrouwen die het onderricht in het klein onderhoud en het verhelpen van kleine storingen verkozen boven de eveneens door de ANWB aangeboden skicursus.
-[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg|left|200px|thumb|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het  doe-het-zelven. Dit (weliswaar afnemend) residu aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.
+[[afbeelding: wegenwacht_1946_motor.jpg|left|200px|thumb|Motorfiets van de Wegenwacht]]De plotseling optredende storing kon echter niet worden uitgebannen met een grotere onderhoudsvriendelijkheid, een volwassen garage-infrastructuur, de veiligheidskeuringen van BOVAG en ANWB en de opbloei van het  doe-het-zelven. Dit (weliswaar afnemend) [[Begrippenlijst#Residu|residu]] aan technische onbetrouwbaarheid vormde in feite de kern van de naoorlogse ontwikkeling van de ANWB. Op 15 april 1946 trokken de eerste geel-zwarte motorfietsen van de Wegenwacht onder grote belangstelling van pers en overheid van het Haagse Binnenhof naar Utrecht. De exploitatie van het praatpalennet werd in 1968, één jaar voordat het aantal Wegenwachtleden de één miljoen zou bereiken, na een interdepartementale machtsstrijd aan de ANWB gegund. Wel nam het aantal pechgevallen per Wegenwachtlid voortdurend af. In de jaren veertig riep elk lid gemiddeld eenmaal per jaar de hulp in van de Wegenwacht, begin jaren zeventig was dat nog slechts 20% van de leden.