https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?action=history&feed=atom&title=Vroege_autogeschiedenis_%28tot_1914%29%3A_Arts_en_automobilisme
Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Arts en automobilisme - Bewerkingsoverzicht
2026-05-06T07:28:09Z
Bewerkingsoverzicht voor deze pagina op de wiki
MediaWiki 1.18.1
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=13556&oldid=prev
NCAD op 7 mei 2008 07:41
2008-05-07T07:41:25Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 7 mei 2008 07:41</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 2:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 2:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|400px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|400px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen.  </div></td></tr>
<tr><td colspan="2"> </td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2"> </td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
NCAD
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=13555&oldid=prev
NCAD op 7 mei 2008 07:40
2008-05-07T07:40:35Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 7 mei 2008 07:40</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 2:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 2:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|<del class="diffchange diffchange-inline">450px</del>|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|<ins class="diffchange diffchange-inline">400px</ins>|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
NCAD
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=11594&oldid=prev
NCAD op 10 mrt 2008 17:26
2008-03-10T17:26:36Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 10 mrt 2008 17:26</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|'''ANWB''']]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|'''ANWB''']] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|'''opkomende automobilisme''']]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beëindigdigde, had hij op vier na al zijn vele auto's tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|'''ANWB''']] <ins class="diffchange diffchange-inline"> </ins>propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|'''ANWB''']] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|'''opkomende automobilisme''']]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beëindigdigde, had hij op vier na al zijn vele auto's tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
NCAD
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=11593&oldid=prev
NCAD op 10 mrt 2008 17:26
2008-03-10T17:26:10Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 10 mrt 2008 17:26</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|'''opkomende automobilisme''']]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beëindigdigde, had hij op vier na al zijn vele auto's tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|<ins class="diffchange diffchange-inline">'''</ins>ANWB<ins class="diffchange diffchange-inline">'''</ins>]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|<ins class="diffchange diffchange-inline">'''</ins>ANWB<ins class="diffchange diffchange-inline">'''</ins>]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|'''opkomende automobilisme''']]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beëindigdigde, had hij op vier na al zijn vele auto's tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
NCAD
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=11592&oldid=prev
NCAD op 10 mrt 2008 17:25
2008-03-10T17:25:18Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 10 mrt 2008 17:25</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|'''opkomende automobilisme''']]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster <del class="diffchange diffchange-inline">beë©®digde</del>, had hij op vier na al zijn vele auto<del class="diffchange diffchange-inline">?</del>s tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|'''opkomende automobilisme''']]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster <ins class="diffchange diffchange-inline">beëindigdigde</ins>, had hij op vier na al zijn vele auto<ins class="diffchange diffchange-inline">'</ins>s tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
NCAD
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=11591&oldid=prev
NCAD op 10 mrt 2008 17:23
2008-03-10T17:23:56Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 10 mrt 2008 17:23</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|opkomende automobilisme]]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beë©®digde, had hij op vier na al zijn vele auto?s tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|<ins class="diffchange diffchange-inline">'''</ins>opkomende automobilisme<ins class="diffchange diffchange-inline">'''</ins>]]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beë©®digde, had hij op vier na al zijn vele auto?s tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zïj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
NCAD
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=8179&oldid=prev
NCAD op 23 jul 2007 12:36
2007-07-23T12:36:25Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 23 jul 2007 12:36</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 2:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 2:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele <del class="diffchange diffchange-inline">drie뮤ertigjarige </del>loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de <del class="diffchange diffchange-inline">patië®´en</del>, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich <del class="diffchange diffchange-inline">vó³² 1910 </del>wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren <del class="diffchange diffchange-inline">z�het </del>dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele <ins class="diffchange diffchange-inline">drieëndertigjarige </ins>loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de <ins class="diffchange diffchange-inline">patiënten</ins>, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich <ins class="diffchange diffchange-inline">vóór 1910 </ins>wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren <ins class="diffchange diffchange-inline">zïj het </ins>dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
NCAD
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=3807&oldid=prev
127.0.0.1 op 6 dec 2006 10:27
2006-12-06T10:27:20Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 6 dec 2006 10:27</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|opkomende automobilisme]]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster <del class="diffchange diffchange-inline">beëindigde</del>, had hij op vier na al zijn vele <del class="diffchange diffchange-inline">auto’s </del>tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|opkomende automobilisme]]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster <ins class="diffchange diffchange-inline">beë©®digde</ins>, had hij op vier na al zijn vele <ins class="diffchange diffchange-inline">auto?s </ins>tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele <del class="diffchange diffchange-inline">drieëndertigjarige </del>loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de <del class="diffchange diffchange-inline">patiënten</del>, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich <del class="diffchange diffchange-inline">vóór 1910 </del>wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren <del class="diffchange diffchange-inline">zíj het </del>dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele <ins class="diffchange diffchange-inline">drie뮤ertigjarige </ins>loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de <ins class="diffchange diffchange-inline">patië®´en</ins>, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|450px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich <ins class="diffchange diffchange-inline">vó³² 1910 </ins>wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren <ins class="diffchange diffchange-inline">z�het </ins>dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
127.0.0.1
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=2292&oldid=prev
DvandenBrink op 18 jul 2006 12:08
2006-07-18T12:08:04Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 18 jul 2006 12:08</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|opkomende automobilisme]]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beëindigde, had hij op vier na al zijn vele auto’s tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|opkomende automobilisme]]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beëindigde, had hij op vier na al zijn vele auto’s tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|<del class="diffchange diffchange-inline">500px</del>|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zíj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2"> </td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|<ins class="diffchange diffchange-inline">450px</ins>|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zíj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
DvandenBrink
https://www.techniekinnederland.nl/nl/index.php?title=Vroege_autogeschiedenis_(tot_1914):_Arts_en_automobilisme&diff=1170&oldid=prev
DvandenBrink op 18 jul 2006 12:06
2006-07-18T12:06:47Z
<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←Oudere versie</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">Versie op 18 jul 2006 12:06</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">Regel 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|opkomende automobilisme]]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beëindigde, had hij op vier na al zijn vele auto’s tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[Afbeelding:Arts en auto 001.jpg|280px|thumb|left|De [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]]propageerde het functionele gebruik van de auto, bijvoorbeeld door artsen. Hiervoor moesten volgens de [[De ANWB, van wielrijdersbond naar toeristenbond|ANWB]] auto's gebouwd worden die op landwegen konden worden gebruikt.]]Er is weinig bekend omtrent de rol van de Nederlandse arts bij het [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): visie en het werkelijke gebruik|opkomende automobilisme]]. Daarom komen de herinneringen van arts en [[begrippenlijst#Autopionier|autopionier]] Jan Pieter Veening bijzondere betekenis toe. Op zijn praktijk in het Gelderse Eibergen maakte hij ook af en toe gebruik van de fiets of de tilbury (een tweezitskoetsje), maar vanaf 1909 koos hij uitsluitend voor zijn in 1902 aangeschafte auto (zonder chauffeur), nadat hij zijn zware exemplaar had ingeruild voor een lichte tweezitter, opnieuw tweedehands. Tijdens de oorlog schakelde hij over op de motorfiets. Toen Veening in 1940 zijn praktijk in het Noord-Hollandse Beemster beëindigde, had hij op vier na al zijn vele auto’s tweedehands aangeschaft [[Noten H3#38|<sup>[38]</sup>]].   </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2"> </td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|500px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zíj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>De meeste plattelandsartsen waren echter aanvankelijk niet tot een dergelijke aanschaf in staat. In Oud-Beijerland, bijvoorbeeld, op een van de Zuid-Hollandse eilanden, legde Johan Hers gedurende zijn gehele drieëndertigjarige loopbaan de kilometerslange visiteroutes meestal te voet af. Dergelijke artsen brachten van oudsher het merendeel van hun werkzame uren onderweg door. Een collega van hem in een ander dorp huurde af en toe een koetsje, maar de kosten daarvan, op te brengen door de patiënten, bedroegen bijna evenveel als zijn jaarinkomen. Sommige artsen gebruikten met [[afbeelding:grafiek_artsen_belasting.jpg|thumb|500px|right|Uit Automobilisme in Nederland: In de belasting vallende paarden en koetseiers van artsen.]]tegenzin de fiets en de enkeling die zich vóór 1910 wel aan een auto waagde had er weinig aan, gezien de zeer slechte staat van de plattelandswegen. Hoewel zodoende de indruk bestaat dat de Nederlandse plattelandsarts aanvankelijk weinig van de auto gebruik maakte, vormde hij een logisch startpunt om de noodzaak van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Goedkopere en gebruiksvriendelijkere auto's dankzij de recessie van 1907|'''ontwikkeling van een auto''']] die geschikt is voor [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): De gebruiksauto|'''nuttig gebruik''']] te beargumenteren. Niet alleen omdat de arts gewend was met zijn medisch instrumentarium te experimenteren, maar ook omdat het vervoersprobleem juist voor deze groep als het ware om een oplossing schreeuwde, een oplossing die de [[Tramvervoer rond 1900|'''tram''']] met zijn vaste rijschema ten enenmale niet kon bieden. Toen de artsen langzaam aan begonnen zich te motoriseren, waren zíj het dikwijls naar wie in de gemeenteraden werd verwezen om af te zien van het afsluiten van de [[Vroege autogeschiedenis (tot 1914): Wegen en fietspad|'''wegen voor de auto''']] [[Noten H3#39|<sup>[39]</sup>]].</div></td></tr>
</table>
DvandenBrink